Szukany wiersz:
Poeta:
  • Aleksander Fredro
    Z "Odludków i poety"

    Miłość! miłość kobiety ma wszystko nagrodzić?
    Miłoby to nam było tym snem się uwodzić,
    Gdyby nie przebudzenie za bliskie niestety!
    Wierzysz biedny kobietom, nie znasz co kobiety!
    Kocha cię, mówisz, kocha? przysięgać ci będzie,
    Życie swoje narazi w szalonym obłędzie,
    Puszcza, byleby z tobą, powabem ją znęci,
    Spokój, imię, majątek... wszystko ci poświęci;
    Wtedy, tylu dowodom raz zaufasz przecie,
    Uwierzysz, że nad ciebie nic już nie ma w świecie.
    Pomyślisz, że i cnotą chcą się jeszcze szczycić,
    Musi jak powój drzewa ciebie się uchwycić,
    Ale nie! Sama nie wie, mniej czuła niż płocha,
    Czy jutro kochać będzie tego co dziś kocha;
    Ginie, kona dla ciebie... i nie zna po chwili.
    Wtenczas, niech się twój umysł wstrzymywać ją nie sili;
    Twoje prawa są niczem, twój gniew nic nie znaczy,
    Z twoich wyrzutów się śmieje, cieszy się z rozpaczy.
    O! ten, co swoje szczęście połączył z kobietą,
    Chwycił gałąź bluszczową nad przepaścią skrytą:
    Urywa się i pada, ginie wśród kamieni,
    A na górze, blusz bluszczem, znowu się zieleni.
     
  • Bolesław Leśmian
    Z dłońmi tak splecionymi

    Z dłońmi tak splecionymi, jakbyś klęcząc, spała,
    W niedostępne mym oczom wpatrzona widzenie,
    Płaczesz przez sen i wstrząsem wylękłego ciała
    Błagasz o nagłą pomoc, o rychłe zbawienie.

    Jeszcze płaczu niesytą do piersi cię tulę,
    A ty goisz się we mnie, niby lgnąca rana,
    A ja płacz twój całuję, biodra i kolana
    I ramię i zsuniętą z ramienia koszulę.

    Lecz karmiony ust twoich spłakanym oddechem,
    Nie pytam o treść widzeń. Dopiero z porania
    Zadaję ciemną nocą tłumione pytania.
    Odpowiadasz bezładnie — ja słucham z uśmiechem.
     
  • Jan Kochanowski
    Z pieśni

    Trudna rada w tej mierze: przyjdzie się rozjechać,
    A przez ten czas wesela i lutnie zaniechać.
    Wszytka moja dobra myśl z tobą precz odchodzi,
    A z tego mię więzienia nikt nie wyswobodzi,
    Dokąd cię zaś nie ujźrzę, pani wszech piękniejsza,
    Co ich kolwiek przyniosła chwila teraźniejsza.

    Już mi z myśli wypadły te obecne twarzy;
    Twoje nadobne lice jest podobne zarzy,
    Która nad wielkim morzem rano się czerwieni,
    A z nienagła ciemności nocne w światłość mieni;
    Przed nią gwiazdy drobniejsze po jednej znikają
    I tak już przyszłej nocy nieznacznie czekają.

    Takaś ty w oczu moich. Szczęśliwa to droga,
    Po której chodzić będzie tak udatna noga!
    Zajźrzę wam, gęste lasy i wysokie skały,
    Że przede mną będziecie taką rozkosz miały:
    Usłyszycie wdzięczny głos i przyjemne słowa,
    Po których sobie tęskni biedna moja głowa.

    Lubeż moje wesele, lubeż me biesiady!
    Mnie podobno już próżno szukać inszej rady,
    Jeno smutnego serca podpierać nadzieją;
    W nadzieję ludzie orzą i w nadzieję sieją.
    A ty tak srogą nie bądź ani mię tym karzy,
    Bych długo nie miał widzieć twojej pięknej twarzy!
     
  • Jan Kochanowski
    Z pieśni 2

    Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;
    Lecz to szczęściem szacuję,
    Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;
    Wesoło żywę, w trosce położony,
    A w tym swoim wzdychaniu
    Mam rozkosz przeciw ludzkiemu mniemaniu.
    Oczy dziwnej piękności,
    W których się wszytki najdują wdzięczności,
    Dzień to błogosławiony,
    Kiedym ja waszym sidłem upleciony!
     
  • Krzysztof Kamil Baczyński
    Z wiatrem

    Jesienie rok za rokiem idą,
    gwiazdy jak deszcze szyby tną.
    Zielone łanie na polanie,
    u okien huczy serca bąk.

    Nie płacz, kochana, lat złowrogich,
    spod twoich rzęs zielony liść,
    ptaki i drzewa trysną, drogi,
    po których dalej trzeba iść.

    Liście opadły. Wrócą liście
    i modlitewne łuki gór,
    przeminą ludzie w nienawiści,
    zostanie trzepot ptasich piór.

    Knieje się pienią — tylko pomyśl —
    w powietrza falującym tchu
    niedźwiedzi pomruk zaczajony,
    niebieski jezior duch.

    Nie płacz, kochana. Śpij w cierpieniu,
    na dłoni mojej drżący ptak,
    rzekom i mnie, i wiosen cieniom,
    i miłowaniu lat

    Przeminie łoskot burz gwiaździstych,
    nie stanie ludzkich burz.
    Nam, śpiewającym pieśni czyste,
    serce rozetnie czas jak nóż.

    Bo już kolebią aniołowie
    imię — jak złote imię gwiazd,
    próchnieje pod stopami czas,
    zostaje wieniec chmur na głowie.

    Bo już kolebią aniołowie
    na niewidzialnych dłoni śnie
    proste jak sosna, czyste dnie
    rosnące w ptasim słowie.
     
  • Leopold Staff
    Zachód

    Niechaj z nas dwojga żadne drugiego nie wini:
    Po szepcie pocałunków dzikich jak płomienie
    Zapadło między nami głębokie milczenie,
    Które miłość smutniejszą, duszę głębszą czyni.

    Niskie wieczorne słońce zachodzi za nami:
    Patrzym wstecz na swą drogę przebytą od wschodu
    I widzimy, owiani pierwszym tchnieniem chłodu,
    Że cienie nasze większe są niźli my sami...
     
  • Adam Mickiewicz
    Zaloty

    Póki córeczki opiewałem wdzięki:
    Mamunia słucha, stryj czyta;
    Lecz skórom westchnął do serca i ręki:
    Ja słucham, cały dom pyta.

    Mama o wioskach i o duszach gada,
    Pan stryj o rangach, dochodach;
    A pokojowa służącego bada
    O mych w kochaniu przygodach.

    Mamo, stryjaszku! Jedną tylko duszę
    I na Parnasie mam włości;
    Dochodów piórem dorabiać się muszę,
    A ranga — u potomności.

    Czym dawniej kochał? Ciekawość jałowa!
    Czy kochać mogę? Dowiodę:
    Porzuć lokaja, kotko pokojowa,
    Przydź w wieczór na mą gospodę.
     
  • Jan Kasprowicz
    Zasnuły się senne góry

    Zasnuły się senne góry
    W mgłą mgławą jesienną oponę
    Słońce nad nimi się pali,
    Wyzłaca pola skoszone.

    Kurz osiadł na jesionach,
    Na brzozach liść się czerwieni —
    O smutna godzina rozłąki,
    O smutna, cicha jesieni!

    Odchodzę, bo czas mnie woła...
    Ślad po mnie czyż tu zostanie!
    O góry, o pola skoszone,
    O ciche, smutne żegnanie
     
  • Kornel Makuszyński
    Zawiłość

    Jedną idziemy wciąż drogą,
    A coraz jesteśmy dalej,
    Po jednej błądzimy fali,
    Łodzie się spotkać nie mogą.

    Wołamy siebie imieniem,
    Nie znając siebie nawzajem,
    Jednym błądzimy wciąż krajem,
    Nie mogąc znaleźć spojrzeniem.

    Nie mamy celu podróży,
    A wciąż jesteśmy w pogoni,
    Nie chcemy połączyć dłoni,
    Choć jedna droga nas nuży.

    Cudna zaiste zawiłość!
    Któż pierwszy w drodze ustanie?
    Bo jedno mamy pytanie:
    Czy to nienawiść — czy miłość...
     
  • Zygmunt Krasiński
    Zawsze i wszędzie

    O, nie mów o mnie, gdy mnie już nie będzie,
    Że ciebie tylko goryczą zraniłem,
    Bo ja goryczy kielich także piłem
    Zawsze i wszędzie!

    O, nie mów o mnie, gdy mnie już nie będzie,
    Że tobie tylko los życia przepsułem,
    Bo własną dolę sam także zatrułem
    Zawsze i wszędzie!

    Ale mów o mnie, gdy mnie już nie będzie,
    Że Bóg jest dobry, że mnie schował w grobie,
    Bo byłbym sobie nieszczęsny i tobie
    Zawsze i wszędzie!

    Ale mów o mnie, gdy mnie już nie będzie,
    Żem żył na świecie dzikim serca szałem,
    Bo z serca ciebie, choć gorzko, kochałem
    Zawsze i wszędzie!
     
W serwisie Kartkolandia.pl znajdziecie kartki elektroniczne na wszystkie okazje. Są tutaj między innymi kartki imieninowe, kartki urodzinowe, kartki na walentynki, kartki świąteczne, kartki bożonarodzeniowe, kartki wielkanocne, kartki noworoczne, kartki ślubne, kartki zaproszenia i wiele innych. Aby sprawdzić wszystkie kartki elektroniczne, to serdecznie zapraszamy do przeglądnięcia naszego serwisu z e-kartkami. Kartki elektroniczne dostępne w Kartkolandia.pl są całkowicie darmowe i możecie je dowolnie modyfikować. Wysyłajcie kartki elektroniczne do znajomych i rodziny.